Interview met Julien Coupat

Le Monde publiceert een uitgebreid interview met Julien Coupat (ook te vinden in het archief van Multitudes-infos).

Coupat werd vorig jaar op 11 november samen met acht anderen gearresteerd op verdenking van sabotage van het TGV-netwerk. Een half jaar later zit Coupat nog steeds vast, hoewel hij altijd de beschuldigingen ontkend heeft en er tegen hem geen bewijsmateriaal kon aangebracht worden.

Schade aan de TGV was er ook al niet en de overlast bleef beperkt tot een paar uur vertraging op de TGV-lijn.  Verschillende steuncomités pleiten daarom al sedert zijn arrestatie voor zijn vrijlating en beschuldigen de Franse politie en de regering van misbruik van de terrorismewetgeving. Je kan de steuncomités daarin geen ongelijk geven. De zaak rond de tgv-sabotage en de arrestatie van Coupat heeft in ieder geval een aantal zaken terug duidelijk gesteld.

Bijvoorbeeld: hoe snel de beschuldiging van terrorisme (hoe vals ook) gehanteerd kan worden om elke vorm van verzet monddood te maken. Desnoods met leugens.
En ook: hoe makkelijk massa en media nog steeds te manipuleren zijn.
Of nog: hoe flinterdun de grens is tussen beveiliging en angstpolitiek.
En zeker: met welk gemak die angst gecreëerd en geëxploiteerd kan worden.

Wat er met de negen van Tarnac gebeurd is, is alleszins een schrijnend voorbeeld van welke weg het opgaat met het zogenaamde antiterrorisme. En dat niet alleen in Frankrijk.

Anoniem surfen

Sedert de goedkeuring van de wet Hadopi, is er in Frankrijk meer dan ooit interesse voor hoe je anoniem kan surfen en mailen. Linux Manua presenteert daarom op zijn blogspot een stap voor stap gids van hoe je je op het internet kan begeven zonder je ip adres prijs te geven. Weliswaar en français maar simpel genoeg om iedereen op weg te helpen. Voor wie in Frankrijk woont is dit ondertussen een essentiële gids, maar ook daarbuiten sowieso wel handig om weten:

Cyber Résistance : Anonyme en 2 minutes

Zelf je hoesjes vouwen

Schrijver Fred De Vries schildert een mooi portret van de jaren tachtig. Niet die van Prince en Madonna en leggings en foute permanentjes; maar evenmin het eendimensioneel beeld van een somber, grauw en grimmig decennium. Die dingen waren er weliswaar ook en de jaren tachtig waren inderdaad soms zwarter dan zwart. Maar er wordt dikwijls vergeten dat er toen ook een bloeiende tegencultuur bestond die tijdelijk onderdak bood voor allerlei alternatieven. Gefragmenteerd, maar met als overkoepelende gedachte dat de wereld kon en moest veranderen. Dat kon bijvoorbeeld met muziek, die zich vanzelf vermengde met politiek en omgekeerd.

Het waren ook jaren vol romantische trefwoorden: radicaal, do-it-yourself, autonomie, underground, autodidact en hardcore. En dito eigenschappen: dwars, naïef, arrogant, vastberaden en doelbewust onverschillig. Er was vooral ook de weigering mee te doen met de rest en het verlangen zelf opnieuw te beginnen. Zelf, dat betekende heel letterlijk op eigen houtje, op eigen terrein, met eigen middelen, met schijt aan eigen onkunde.

Die jaren tachtig waren radicaal en creatief. En dus ook mooi, zoals De Vries ze terecht portretteert.

Hongerstaking in de Begijnhofkerk

Sedert begin dit jaar wordt de Brusselse Begijnhofkerk opnieuw bezet door een groep sans-papiers. De kerk was vorig jaar ook al het toneel van een bezetting. Toen kregen een 160-tal asielzoekers na 56 dagen hongerstaking een verblijfsvergunning van negen maanden en een arbeidskaart. De bezetters zijn nu sinds begin april ook in hongerstaking.

Het gaat om een 170-tal sans-papiers. Wie hun beweegredenen voor de hongerstaking uit hun eigen mond wil horen, kan terecht op het blog van buurtbewoner Tobias Troll. Hij postte er een aantal portretten van de hongerstakers.

Nieuw boek van Brian Holmes

Criticus en activist Brian Holmes werkt momenteel aan zijn nieuwe boek Escape the overcode.

De ruwe versie ervan kan je integraal downloaden van zijn blog. Uit de ondertitel “Activist Art in the Control Society” kan in ieder geval afgeleid worden dat hij nog steeds op zoek is naar de verbanden tussen artistieke praktijk en activisme, naar de plekken waar een hedendaagse cultuurkritiek nog een activistische rol kan spelen en hoe je vandaag nog subversief kan handelen. Boeiende lectuur.

Wie overigens op zoek zou zijn naar een introductie bij de ideeën van Brian Holmes, kan terecht bij het interview dat Rudi Laermans een paar jaar geleden met hem had voor A Prior Magazine. Op onze website hebben we verder een stapeltje teksten van Holmes verzameld.

Protesteer via mail tegen beslissing in Oosterweeldossier

We weten ook wel dat petities altijd een beetje een halfzacht drukkingsmiddel zijn en dat de besluitvormers er meestal toch wel een eigen draai aan weten te geven of de petitie zelfs ronduit negeren. Maar deze willen we u toch niet onthouden. We doen het immers niet voor de politici, maar tegen de verminking en voor de leefbaarheid van een groot deel van Antwerpen.

Het gaat over de stRaten-generaal en Ademloos die met een protestactie via e-mail gestart zijn om de Vlaamse regering ervan te overtuigen dat haar beslissing in verband met het Oosterweeldossier fout is. We geven de mail hieronder weer. Knip de tekst onderaan deze post en plak hem in een eigen mail naar de bevoegde (maar onverantwoorde) ministers. Stuur deze vraag ook door naar zo veel mogelijk eigen contacten. Laat de beleidsmakers maar horen dat hun beslissing fout fout fout is.

***

Subject: LANGE WAPPER: ONMIDDELLIJKE EMAIL ACTIE GEVRAAGD
Date: Mon, 30 Mar 2009 01:53:24 +0200

Belangrijk Bericht van Ademloos en stRaten-generaal:

Onmiddellijke Email Actie Gewenst:
Doe vandaag nog mee aan een GROTE PROTEST EMAIL ACTIE tegen het Lange Wapper Viaduct!

Richtlijnen:

1. Email onderstaande protest tekst (al dan niet aangepast aan uw stijl) zo vlug mogelijk naar de kabinetten van Kris Peeters, Dirk Van Mechelen en Frank Vandenbroucke, ondertekend door uw volledige voor-en achternaam en met vermelding van uw woonplaats.

Hun email adressen zijn:
kabinet.vanmechelen@vlaanderen.be,
kabinet.peeters@vlaanderen.be,
kabinet.vandenbroucke@vlaanderen.be

2. Stuur vervolgens deze email verder naar uw eigen email kring (opgelet: geen spam aan onbekenden versturen!)

TEKST PROTEST EMAIL:

Geachte Minister President Peeters,
Geachte Ministers van Mechelen en Vandenbroucke,

Als inwoner van het Vlaams Gewest wil ik ten stelligste protesteren tegen de beslissing die de Vlaamse regering zaterdag 28 maart nam om voor het viaduct Lange Wapper te kiezen. Het onafhankelijk onderzoek ARUP heeft duidelijk aangetoond dat dit een slechte keuze is voor het Vlaams Gewest en de stad Antwerpen.

U negeert bovendien al op voorhand de stem van de burgers, want het is nu al duidelijk dat er geen draagvlak is voor het viaduct Lange Wapper. Dit is één van de meest onverantwoorde beslissingen die de Vlaamse Regering recent genomen heeft.

Hoogachtend,

Ondergetekende,
Volledige Voor- en Achternaam
Woonplaats

Hacking At Random

Hacking at Random is een internationale conferentie over technologie en veiligheid. Vier dagen vol lezingen, debatten en workshops, waarin zowel apparaten als ideologieën binnenstebuiten worden gekeerd en waar iedereen wordt aangemoedigd zelf aan de slag te gaan.

HAR2009 is de vijfde editie van deze befaamde Nederlandse openlucht technologieconferentie. Ditmaal strijkt ze neer bij Vierhouten van 13 tot 16 augustus 2009.

Zolang er aanstellers zijn, is er hoop

Jeroen Olyslaegers schreef voor De Morgen een mooie Bijgedachte. Hij legt uit hoe trefzekere burgerparticipatie de spelregels van de samenleving verandert. Recente voorbeelden zijn Anja Hermans die in haar eentje de kerncentrale van Doel te kijk zet en het actiecomité Straten-generaal dat zich in de Lange Wapperbrug heeft vastgebeten.

“Sinds de veroordeling van Anja Hermans hebben de mensen die dit voor elkaar krijgen een naam gekregen: aanstellers. Laat het een geuzennaam zijn. Het gaat over hoop, beste lezer. We hebben aanstellerij nodig.”

Geert Lovink: Seven resolutions for 2009

Een nederlandstalige versie konden we niet direct vinden, maar deze “zeven resoluties voor 2009″ zijn te mooi om ze u niet mee te geven. Ze werden geschreven naar aanleiding van een debat op de empyre list en zijn nu te vinden op het net critique blog van media-theoreticus en net-activist Geert Lovink.

Geert Lovink
Seven Resolutions for 2009

1. Radical makeover of Indymedia into an irresistible network of networks, aimed to link local initiatives, worldwide, that aim to bring down corporate capitalism. In order to do this Indymedia needs to go beyond the (alternative) news paradigm. This is the time to do it. If not now, when? The debate should be about the possible adaptation, or perhaps transcendence (think negative dialectics) of the social networking approach. Is it enough if we all start to twitter? Perhaps not. A lot of the online conversations at the moment circle around these topics. There is a real momentum building up here, and that’s exciting.

2. Renaissance of theory, radical texts that appeal to young people and help them to dream again, aimed to develop critical concepts, cool memes and audio-visual whispers that can feed the collective imagination with new, powerful ideas that are capable to move people into action. Theory, in this context, means speculative philosophies, not academic writing or hermetic bible texts, aimed to exclude outsiders and those with the wrong belief system. Overcoming political correctness in the way that beats populism would be the way to go.

3. Dismantling the academic exclusion machine. With this I mean the hilarious peer review dramas that we see around us everywhere, aimed to reproduce the old boys networks, excluding different voices, discourses and networked research practices. We need to have the civil courage to say no to these suppressive and utterly wrong bureaucratic procedures that, in the end, result in the elimination of quality, creativity and criticism (and, ironically, of innovation, too). In the same way we need to unleash a social movement of those who dare to say no to all these silly copyright contracts that we’re forced to sign. We should stop signing away our ‘intellectual property’ and begin to radicalize and help democratize and popularize the creative commons and floss movements.

4. Overcoming media genres and expertise prisons in order to productively connect our knowledge and experience. With this I do not mean diplomatic gestures to open up token channels for interdisciplinary dialogue. Any formal attempt to bring together people from different backgrounds is bound to fail. What might be a solution is to go for hybrid-pervert situations in order to investigate the absurd edges of the knowledge universe. Again, any model that somehow wants to move towards a synthesis (or convergence) is doomed to be irrelevant and will only be instrumentalized in institutional restructurings in which the creative-subversive elements are the ones that will be excluded.

5. Squatting the overlooked ruins of the 2009 crisis. There is an enormous economic infrastructure that is being abandoned at the moment, ripe to be socialized. The problem, however, is that we do not really ’see’ it, in the same way as in the 1970s and 80s many did not see the subversive potential of squatting warehouses, factories and old housing stock. Luckily this is merely a matter of start wearing the right pair of glasses. Put them on and you discover an abundance of abandoned resources, ready to be re-used.

6. Global crackdown of the corporate consultancy class. We have to get a better understanding of the dubious role that the Ernst & Young/PricewaterhouseCooper etc. consultants are playing, from downsizing firms, coaching NGOs and global civil society professionals, privatizing public infrastructure, to running entire education sectors. Not only are they experts in cooking the books (see the dotcom crash). Their role as (invisible) advisers, speech writers and PR managers needs some serious investigative journalism a la Naomi Klein.

7. Opening channels for collective imagination. It’s not enough to say that another world is possible (we know that). Radical reform plans are available-and are being implemented as we speak-by the bankrupt neo-liberal elites, in a desperate attempt to somehow make it to 2010 or 2011, when the recession will be over and old policies can be continued again. It’s not enough to be satisfied with the promise of a green GM car, made in the USA. We can think, and build, so much more. For this to happen, the corporate elites need to be dispossessed of their power. Calling for ‘change’ comes with consequences: dethronement. Sorry, you fu*ked up badly. It’s time to step down and move on. Exit.

Datacide: noise and politics

Het volledige archief van Datacide magazine for noise and politics is nu te vinden op hun website. Van nummer 1, verschenen in maart 1997,  tot nummer 10, verschenen in oktober 2008. Dat maakt tien nummers à rato van één nummer per jaar. Het was inderdaad lang wachten op een nieuw nummer, maar telkens ook het wachten meer dan waard.

Ze beloven plechtig aan hetzelfde tempo een papieren Datacide te blijven publiceren, maar voor de ongeduldigen onder ons hebben ze op hun site nu ook een blog geopend.

Heterogenous theory for the invisible insurrection of a million minds? Ze mogen er ons altijd mee lastig vallen.