Cobra Mist

Cobra Mist is een kortfilm van Emily Richardson over de mysterieuze relatie tussen het landschap van Orford Ness (Suffolk) en de sporen van zijn bijzondere militaire verleden. Orford Ness was de locatie van de Britse Atomic Weapons Research Establishment. Er hangt een dreigende sfeer, die beklemtoond wordt door de prachtige soundtrack van Chris Watson en Benedict Drew.

Je kan de film bekijken op de website van Animate Projects of op 24 april in de Vooruit (Gent). Daar vertoont het Courtisane festival de kortfilm in het kader van “Sculpting the Land, An evening on … Landscape“.

OpenRuimte AdemRuimte

Op initiatief van de Bond Beter Leefmilieu werd onlangs onder de naam OpenRuimte AdemRuimte een campagne en een manifest gelanceerd.

In geen enkele andere Europese regio liggen wegen, woonwijken en industrie zo kriskras door elkaar. Nergens is het wegennet zo dicht of is het tekort aan zuivere lucht, bossen, natuur en open landschappen zo nijpend. In geen enkele andere regio is de nood aan een weldoordachte ruimtelijke ordening zo groot. Toch gaat de aanslag op de open ruimte in Vlaanderen onverminderd voort. Elke dag verdwijnt er 7,5 hectare open ruimte onder asfalt, steen en beton. Dat is de oppervlakte van 11 voetbalvelden. Dag in, dag uit.

Daarom roepen de ondertekenaars van OpenRuimte AdemRuimte op om het verkwanselen van de open ruimte in Vlaanderen te stoppen. Het manifest vind je hieronder in vijf simpele punten samengevat; je kan het op de website ondertekenen.

1. Open ruimte is een schaars goed in Vlaanderen. Toch gaat de aanslag op open ruimte onverminderd voort.
2. Het bestuur is het overzicht over de vele nieuwe projecten en de gevolgen voor mobiliteit, gezondheid en milieu kwijt.
3. Enkel inzetten op logistiek is zowel economisch als ecologisch onverstandig. Vlaanderen moet kiezen voor economische activiteiten die toenemende welvaart koppelen aan lagere milieudruk.
4. Meer wegen zorgen niet voor vlotter auto- en vrachtverkeer. Ze zuigen nog meer verkeer aan. Genereer geen nieuwe verkeersstromen, maar vermijd ze, bouw de behoefte af.
5. Herstel Milieu- en mobiliteitseffectenrapporten in ere.

Toegegeven, het had wat ons betreft allemaal wat scherper gesteld mogen worden. Waarom bijvoorbeeld geen moratorium eisen voor nieuwe verkavelingen en bedrijventerreinen enzoverder? Het had de discussie wat meer op scherp kunnen stellen. Maar laat ons het manifest maar beschouwen als een eerste stap in een campagne die de vlaamse betonboeren en andere projectontwikkelaars eindelijk een halt wil toeroepen. De volgende stappen zullen in de praktijk gezet moeten worden.

Landschap

foto Jeremy Hedley “Yakushima Forest”

Non-western

In haar video non-western “ondertitelt” Linda Wallace haar fascinerend ritmisch gemonteerde beeldmateriaal van Hollandse vergezichten, snelwegen en mensen, met een lange reeks cijfers. In een hoog tempo glijden de ‘facts and figures’ van de Nederlandse samenleving door het beeld: het aantal niet-westerse immigranten in 2050, het percentage niet-westerse immigranten in de grote steden, het aantal niet-westerse immigranten jongeren. Wallace lijkt er bewust voor gekozen te hebben slechts deze bureaucratische “waarheden” te tonen, en niet de complexe, tegenstrijdige, en dynamische dagelijkse werkelijkheden die het cijfermateriaal poogt te vangen. Wat doen cijfers? Wat is het effect van het herhaaldelijk categoriseren van mensen in westers en niet-westers? De neiging tot statistisch essentialisme, waarin levens worden vastgelegd in eenduidige, onveranderlijke en onverenigbare identiteiten is kenmerkend voor het hedendaagse publieke debat en valt in dit werk treffend samen met de hoekigheid en de rechte lijnen van het Nederlandse landschap.

De video-installatie kan je ook online bekijken, handig opgedeeld in vijf hoofdstukken.

Kunstenaars en stadsontwikkeling

Onder de titel Landreform organiseert Skulpturenpark Berlin_Zentrum zaterdag 13/12 een avond over “The Artist and Urban Development”. Sprekers zijn Pelin Tan, Andrej Holm en Matteo Pasquinelli.

The land of Skulpturenpark Berlin_Zentrum is in a state urban transformation. Plans for development are on the horizon. Both municipal authorities and private investors have been drawing up ideas for this wasteland, which was once the boundary between East and West Berlin. At our headquarters, we will host a discussion, which looks at the subversive roles artists can play in urban development, with a focus on site-specific strategies. The talk will be led by 3 experts in their field, Pelin Tan, Andrej Holm, and Matteo Pasquinelli. Stepping beyond a discussion purely on urban theory, the talk is intended to develop strategies for artistic practices in areas of urban renewal which are both critical and self-cognizant. The talk will look at actual approaches to art making as well as the residual affects of being an active artist-participant in this landscape.

sharedscapes

/SHAREDSCAPES/ is een experimentele ruimte voor creativiteit, onderzoek en expressie rond het thema landschap. Via tekst, beeld of geluid kan iedereen er zijn of haar ideeën rond het landschap publiceren.

/SHAREDSCAPES/ wil in de eerste plaats een forum bieden aan visies en concepten over het landschap. Wat op de site gepost wordt, wordt vervolgens omgezet in een 3D real time sculptuur. De uiteenlopende visies op reële en irreële landschappen moeten zich vervolgens ontwikkelen tot een virtueel landschap.

Niemandsland

“Wat zie je als je minder weet dan je gewend bent? Hoe lees je een landschap als verhalen gaten vertonen en woorden en beelden ontbreken? Aan de randen van de stad, op veldjes, in de berm, over het hek en achter de schuur valt in de namiddag de schaduw van onze taal.”

In Niemandsland (Lemniscaat 2006) verkent David Hamers de rafelranden van de stad. Hij praat met liefde over de verloren plekken waar projectontwikkelaars en planologen (voorlopig) nog geen bestemming voor gevonden hebben. Het zijn rommelige plekken waar veel mensen zich aan storen en die dikwijls als lelijk en storend beschouwd worden.

Het is het veldje waar je als kind op avontuur ging, waar je tussen de oprukkende begroeing plots de vreemdste dingen kon ontdekken en waar je kon verdwalen in de wereld. Het veldje waar je niet mocht komen, maar waar je toch naar binnen sloop omdat het hek toch al kapot was. Hetzelfde veldje dat je jaren later niet meer kan terugvinden, omdat er nu een appartementencomplex staat. Maar iets verderop, waar vroeger een ander gebouw stond, is nu net zo’n zelfde veldje.

Voor Hamers hebben dergelijke plekken een eigen schoonheid, net omdat ze geen duidelijke betekenis hebben. Of beter: omdat ze verschillende, voortdurend wisselende betekenissen kunnen hebben. Om dat te zien, heeft hij wel het idee moete loslaten dat landschap ordelijk moet zijn. “Alles is zo uitgedacht, zo volmaakt. We moeten de verandering leren waarderen. Die is niet alleen eng en vies, maar zorgt voor dynamiek. De motor van het leven.”

Het is mooi dat er nog plekken zijn die aan de ruimtelijke ordening ontsnappen. In plaats van ze een (meestal betonnen of bakstenen) bestemming te geven, zouden ze moeten koesteren. Gewoon door ze te laten zijn wat ze zijn: verloren hoeken die nog niet besloten hebben wat ze zijn of zullen worden. De laatste plekken waar ons landschap aarzelt en twijfelt en waar we er aan herinnerd worden dat alles voordurend kan verdwijnen en dat er nog zo veel kan gebeuren. Mooi, toch?

Verlaten productielandschappen

Landschapsarchitect Jelle Therry neemt Midden-Limburg als onderzoekspunt. In het uitgestrekte heidelandschap van aanvang vorige eeuw bloeide in nog geen twintig jaar tijd een grootschalige mijnindustrie die de regio grondig hertekende. Therry bestudeert de erfenis van deze koolmijnen: de enorme industriële complexen, de hertekening van de sociale structuur enz. Hij ontdekt een absurd en verlaten landschap, ontdaan van betekenis en functie. Dit landschap neemt Therry als vertrekpunt voor een nieuwe stedenbouw in Limburg. Hij projecteert onder meer de ondergrondse gangenstelsels omhoog naar het landschap en zoekt naar een hergebruik van deze infrastructuur, met verregaande gevolgen. De woonbehoefte wordt opgelost en er ontstaat een wereldwijd boeiend landschap…

Jelle Therry [0032, Atelier voor stad en landschap]: lezing op 25 september in Coalface gallery, Genk.

Terrain vague

Fotografe Bettina Steinacker bestudeerde de landschappen in het Duitse Ruhrgebied. Zij toont de gebieden in evolutie, terreinen die wachten op verdere ontwikkeling of die slechts sporen van voorbije industrie dragen. Het resultaat is de tentoonstelling “Terrain Vague”.

Van 11 september tot 16 november in de Coalface gallery (Genk).

Wolkenkijkers

Bij de Cloud Appreciation Society houden ze van wolken en van wolkenkijken en schamen ze zich niet om daar voor uit te komen. Ze hebben overschot van gelijk.

Mooi is ook het manifest dat ze schreven en dat eindigt met de oproep “Look up, marvel at the ephemeral beauty, and live life with your head in the clouds!”