Transitland video collectie

Transitland is een archief van videokunst die de afgelopen twintig jaar in Centraal- en Oost-Europa geproduceerd werd. Het is de bedoeling op die manier een beeld te geven van de transformaties in die regio sedert de val van de Berlijnse Muur. De presentatie van de videokunst wordt gekoppeld aan een reflectie op de complexe veranderingen die sedertdien in het voormalige Oostblok hebben plaatsgevonden. De website presenteert een selectie van honderd video’s. De video hierboven is van de Russische Radek Group.

Commercial Break

Minimovies: I love Alaska

Met de website Minimovies zijn producent Submarine en de VPRO op zoek gegaan naar een nieuwe manier om documentaire films ruimte te bieden. MiniMovies zijn korte documentaires die in losse afleveringen van 3 tot 7 minuten op allerlei platforms (online video, IPod, gsm, …) vertoond kunnen worden en die – indien het onderwerp het toelaat – tot een lange documentaire voor televisie gemonteerd kunnen worden.

“My Second Life” was de eerste Minimovie die in 2007 gelanceerd werd op You Tube. Daarna kwamen onder meer de fascinerende documentaire “Room 2017” van Rob Smits en het boeiende tijdsdocument “There is no authority but yourself” over de anarchistische punkband Crass.

Nu is er “I Love Alaska – The true and heartbreaking search history of AOL user #711391“. De film vertelt het verhaal van een huisvrouw die ervan droomt om te ontsnappen aan haar leven. Ze kampt met zwaarlijvigheid, sexuele frustraties en huidproblemen en gaat via internet op zoek naar gesprekspartners en naar oplossingen voor haar problemen. Niemand zou haar hele verhaal ooit gehoord hebben, als AOL in 2006 niet per ongeluk de zoekopdrachten van haar gebruikers had vrijgegeven. Uit die gelekte zoekopdrachten distilleerde kunstenaarsduo Lernert Engelberts en Sander Plug het portret van AOL user #711391 en goten het in een intrigerende documentaire.

Non-western

In haar video non-western “ondertitelt” Linda Wallace haar fascinerend ritmisch gemonteerde beeldmateriaal van Hollandse vergezichten, snelwegen en mensen, met een lange reeks cijfers. In een hoog tempo glijden de ‘facts and figures’ van de Nederlandse samenleving door het beeld: het aantal niet-westerse immigranten in 2050, het percentage niet-westerse immigranten in de grote steden, het aantal niet-westerse immigranten jongeren. Wallace lijkt er bewust voor gekozen te hebben slechts deze bureaucratische “waarheden” te tonen, en niet de complexe, tegenstrijdige, en dynamische dagelijkse werkelijkheden die het cijfermateriaal poogt te vangen. Wat doen cijfers? Wat is het effect van het herhaaldelijk categoriseren van mensen in westers en niet-westers? De neiging tot statistisch essentialisme, waarin levens worden vastgelegd in eenduidige, onveranderlijke en onverenigbare identiteiten is kenmerkend voor het hedendaagse publieke debat en valt in dit werk treffend samen met de hoekigheid en de rechte lijnen van het Nederlandse landschap.

De video-installatie kan je ook online bekijken, handig opgedeeld in vijf hoofdstukken.