Van speeltuin tot werkplaats

Onder de titel “Van speeltuin tot werkplaats – Het raadsel van de creatieve stad” plaatst Merijn Oudenampsen (flexmens.org) vraagtekens bij de idee en vooral de praktijk van de creatieve stad – zoals die een aantal jaren geleden door Richard Florida werd gelanceerd en sedertdien door steeds meer steden in de praktijk werd gebracht.

Wat kan er nu op tegen zijn, een creatieve stad? Het voornamelijkste bezwaar van de nuchtere toehoorder bij het horen van de zoveelste beleidskreet over de creatieve stad, is het hyperige gehalte van het geheel en de vele uitroeptekens waarmee de beleidsmakers hun enthousiasme onderstrepen. Maar de belangrijkste vraag wordt veelal niet gesteld. Draait het in de creatieve economie wel om creativiteit in plaats van om de economie?

Neen dus, want Oudenampsen concludeert onder meer dat in de zogenaamd creatieve stad creativiteit altijd ondergeschikt is aan de economie. Met als consequentie dat het beleid van de creatieve stad de sociale segregatie in een stad net bevordert in plaats van bestrijdt.

Paradoxaal genoeg betekent de fusie tussen economie en creativiteit, dat we steeds economischer zijn met creativiteit. Terwijl de creatieve marketingcampagne van de gemeente op volle stoom doordraait, wordt er inmiddels op vele terreinen flink bezuinigd in de cultuursector en het onderwijs. Theater en muziekgroepen worden bedreigd met opheffing, terwijl op universiteiten scholen en musea de inhoud steeds vaker ondergeschikt maakt aan allerlei quota’s en efficiency maatregelen. Het publieke geheim van de hedendaagse creatieve stad is dat alleen creativiteit die tot economische spin-offs leidt, welkom is.

We zijn dus nog steeds ver (of steeds verder?) verwijderd van de stad zoals bijvoorbeeld de kunstenaar Constant Nieuwenhys en de urbanist Henri Lefebvre die voor ogen hadden:

Terwijl Constant de bevrijding van het creatieve domein uit het economische domein voorzag, zijn we op dit moment getuige – met de creatieve stad van Richard Florida – van de uitbreiding van het economische in het the creatieve domein.

en:

Volgens de Franse urbanist Lefebvre betekent het recht op de stad, ‘the right of citizens and city dwellers, (…), to appear on all the networks and circuits of communication, information and exchange.’ Laten we ons opnieuw voorstellen hoe de creatieve stad van ons allemaal zou kunnen zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s