Zelf je hoesjes vouwen

Schrijver Fred De Vries schildert een mooi portret van de jaren tachtig. Niet die van Prince en Madonna en leggings en foute permanentjes; maar evenmin het eendimensioneel beeld van een somber, grauw en grimmig decennium. Die dingen waren er weliswaar ook en de jaren tachtig waren inderdaad soms zwarter dan zwart. Maar er wordt dikwijls vergeten dat er toen ook een bloeiende tegencultuur bestond die tijdelijk onderdak bood voor allerlei alternatieven. Gefragmenteerd, maar met als overkoepelende gedachte dat de wereld kon en moest veranderen. Dat kon bijvoorbeeld met muziek, die zich vanzelf vermengde met politiek en omgekeerd.

Het waren ook jaren vol romantische trefwoorden: radicaal, do-it-yourself, autonomie, underground, autodidact en hardcore. En dito eigenschappen: dwars, naïef, arrogant, vastberaden en doelbewust onverschillig. Er was vooral ook de weigering mee te doen met de rest en het verlangen zelf opnieuw te beginnen. Zelf, dat betekende heel letterlijk op eigen houtje, op eigen terrein, met eigen middelen, met schijt aan eigen onkunde.

Die jaren tachtig waren radicaal en creatief. En dus ook mooi, zoals De Vries ze terecht portretteert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s