Het ruwe liberalisme van de N-VA

Paul Goossens in De Standaard over het conservatisme en ruw liberalisme van de N-VA:

In 2007 had de N-VA alleen een Vlaamse façade. Die staat nog altijd overeind, maar ondertussen heeft ze zich ook als een uitgesproken rechtse formatie geprofileerd. Ze bracht de liberalen weer aan de onderhandelingstafel, is allergisch voor rood en groen en nam onverkort het programma van de Vlaamse werkgeversorganisatie over. Het laatste sprietje daensisme is uit het gedachtegoed verdwenen en de partij zit op de stoep bij de Britse conservatief en euroscepticus Cameron. Die koers werd met mooie kiesresultaten en nog betere peilingen geconsacreerd. Dat ging des te makkelijker, omdat links in Vlaanderen, maar ook in zowat alle Europese landen, er niet in slaagde om het verlies, zo niet de aftakeling, te keren. Nog een bewijs van het groot conservatief gelijk.

Arm Vlaanderen, dat door Bart De Wever en zijn N-VA steeds verder naar rechts en de dieperik in geleid wordt – terwijl links nauwelijks een strobreed in de weg legt. Il fut un temps dat de vlaamse strijd ook een sociale strijd was. Maar die tijd is reeds langs en breed voorbij. Vandaag is de vlaamse strijd een asociale strijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s